ท้าทายวอลล์สตรีท ลูกชายของวิศวกร: ผู้ก่อตั้ง瑞波Ripple คริส ลาร์เซน สามครั้งที่เปลี่ยนแปลงระบบการเงิน

Chris Larsen ผู้ก่อตั้ง Ripple นักฝันจากครอบครัวช่างเทคนิค เขาก่อตั้ง E-Loan, Prosper และ Ripple ซึ่งทําลายระบบการเงินสามครั้งและทํางานเพื่อสร้างเครือข่ายมูลค่าที่ยุติธรรมยิ่งขึ้น (เรื่องย่อ: Gumi ยักษ์ใหญ่ด้านเกมของญี่ปุ่นจะลงทุน 2.5 พันล้านเยนเพื่อซื้อ XRP ดอลลาร์: Bitcoin + การเติบโตของสินทรัพย์ขับเคลื่อนสองล้อ Ripple) (เสริมพื้นหลัง: Ripple stablecoin เข้าสู่ญี่ปุ่น!) Ripple ร่วมมือกับ SBI เพื่อเปิดตัว $RLUSD ในไตรมาสที่ 1 ปีหน้า: ล็อคเงินปันผลการเติบโตของตลาดหลายล้านล้านดอลลาร์ Chris Larsen (Chris Larsen) อายุสิบห้าปีพบว่าการรับเงินนั้นยากกว่าการทําเอง เขาทําธุรกิจซ่อมรถบุ๋มในถนนรถแล่นของเขาในซานฟรานซิสโก เพื่อนบ้านขับรถชนและเขาเรียบรอยบุบด้วยเครื่องมือที่ยืมมาและลักษณะความมุ่งมั่นของวัยรุ่น เขาทํางานอย่างซื่อสัตย์และในราคาที่ยุติธรรม แต่เมื่อลูกค้าไม่จ่ายเงิน Larsen อายุสิบห้าปีได้เรียนรู้บทเรียนที่โหดร้ายครั้งแรกของเขาเกี่ยวกับวิธีการทํางานของระบบการเงิน พ่อของเขาซ่อมเครื่องยนต์เครื่องบินที่สนามบินนานาชาติซานฟรานซิสโกและเงินเดือนของเขามาถึงตรงเวลาทุกสองสัปดาห์ แม่ของเขาแสดงให้เห็นถึงลูกค้า แต่ลูกค้ามักจะจ่ายหลายเดือนต่อมาหรือแม้กระทั่งไม่ ทั้งพ่อและแม่เข้าใจดีว่าเงินมักจะไหลไปหาคนที่ร่ํารวยอยู่แล้วและตระหนี่กับคนอื่น ระบบนี้ได้รับการออกแบบเช่นนี้ ความคับข้องใจนั้นเคี่ยวเข็ญมานานหลายทศวรรษผลักดันให้เขาสร้าง บริษัท มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์สามแห่ง แต่ละ บริษัท ได้ท้าทายภาคส่วนของระบบการเงินที่ปฏิบัติต่อคนธรรมดาเป็นปัญหามากกว่าลูกค้า ลูกชายของช่างเทคนิคที่เห็นผ่านระบบในปี 1960 ซานฟรานซิสโก Chris Larsen เกิดในครอบครัวที่เข้าใจคุณค่าของงานที่มั่นคง การเติบโตมาในครอบครัวชนชั้นแรงงานหมายความว่าเขาได้สัมผัสกับระบบการเงินจากมุมมองของลูกค้าไม่ใช่มุมมองของธนาคาร เมื่อพ่อแม่ของเขาต้องการสินเชื่อรถยนต์หรือจํานองพวกเขาต้องจัดการกับพนักงานธนาคารที่ตัดสินใจอยู่เบื้องหลัง กระบวนการนี้ทึบแสงช้าและมักไม่ยุติธรรม ทําไมบางคนถึงได้รับเงินกู้อย่างง่ายดายและคนอื่นทําไม่ได้? เหตุใดธนาคารจึงคิดอัตราดอกเบี้ยที่แตกต่างกันสําหรับลูกค้าที่แตกต่างกันสําหรับบริการเดียวกัน เหตุใดจึงใช้เวลานานมากในการตัดสินใจที่สามารถทําได้ในไม่กี่นาที นี่เป็นปัญหาส่วนตัวที่หลายล้านครอบครัวต้องเผชิญ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ประสบกับปัญหาโดยตรง หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม Larsen เริ่มเรียนด้านการบินที่ San Jose State University ซึ่งเขาต้องการเดินตามเส้นทางการปฏิบัติโดยหวังว่าจะหางานวิศวกรรมที่มั่นคง แต่เขารู้สึกว่าหลักสูตรแคบเกินไป เขาย้ายไปที่ San Francisco State University วิชาเอกธุรกิจระหว่างประเทศและการบัญชี หลังจากจบการศึกษาในปี 1984 ลาร์เซนเข้าร่วมกับเชฟรอน (Chevron) ในฐานะผู้ตรวจสอบบัญชีทางการเงิน งานนี้พาเขาไปบราซิลเอกวาดอร์และอินโดนีเซีย ประสบการณ์ของเขาในการดําเนินธุรกิจทั่วโลกทําให้เขาได้เห็นการทํางานของระบบการเงินระหว่างประเทศโดยตรง แต่เขาต้องเข้าใจระบบอย่างลึกซึ้งมากขึ้นเพื่อเปลี่ยนแปลง ในปี 1991 Larsen ได้รับปริญญาโทบริหารธุรกิจจาก Stanford School of Business ศาสตราจารย์จิมคอลลินส์ (Jim Collins) สอนเขาถึงวิธีการสร้าง บริษัท ที่ขยายอายุของผู้ก่อตั้ง ประสบการณ์เหล่านี้หยั่งรากลึกในจิตใจของผู้คน ลาร์เซ่นไม่สนใจการชนะในระยะสั้นหรือรูปแบบธุรกิจขี้ขลาด เขาต้องการสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่ยังคงมีความสําคัญในอีกหลายทศวรรษต่อจากนี้ การรวมกันของอินเทอร์เน็ตและการเงินในปี 1996 ความนิยมทางอินเทอร์เน็ตเพิ่งเกิดขึ้น ในขณะที่ผู้ประกอบการส่วนใหญ่กําลังยุ่งอยู่กับการสร้างเว็บไซต์สําหรับอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงหรือการจัดจําหน่ายของชํา Larsen เห็นโอกาสที่แตกต่างกัน จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเว็บถูกนําไปใช้กับอุตสาหกรรมแบบดั้งเดิมที่สุด - การจํานอง? จากนั้นเขาก็ร่วมก่อตั้ง E-Loan กับ Janina Pavlovsky (Janina Pawlowski) แนวคิดคือการใส่ใบสมัครจํานองออนไลน์เพื่อให้ผู้กู้สามารถสมัครสินเชื่อออนไลน์ได้โดยไม่ต้องจัดการกับโบรกเกอร์ที่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมที่ไม่จําเป็น ในเวลานั้นสถาบันการเงินส่วนใหญ่ยังคงดําเนินการเหมือนที่เคยทําในปี 1976 โดยกําหนดให้ผู้กู้ต้องไปที่สาขาธนาคารด้วยตนเองกรอกแบบฟอร์มกระดาษและรอหลายสัปดาห์สําหรับการตัดสินใจอนุมัติภายในไม่กี่นาทีโดยซอฟต์แวร์ที่มีอยู่ เว็บไซต์ของ E-Loan เปิดตัวในปี 1997 ช่วยให้ผู้กู้สามารถเปรียบเทียบอัตราดอกเบี้ยส่งใบสมัครและติดตามความคืบหน้าทางออนไลน์ บริษัท กําจัดค่าคอมมิชชั่นนายหน้าลดเวลาในการประมวลผลจากสัปดาห์เป็นวัน แต่ลาร์เซ่นตัดสินใจ E-Loan กลายเป็นบริษัทแรกที่ให้คะแนนเครดิต FICO ฟรีแก่ผู้บริโภค นี่คือการปฏิวัติ ธนาคารและบริษัทบัตรเครดิตใช้คะแนนเหล่านี้ในการตัดสินใจเกี่ยวกับสินเชื่อมานานหลายทศวรรษ แต่ผู้บริโภคไม่สามารถเห็นคะแนนของพวกเขาได้ ระบบการให้คะแนนเครดิตเป็นกล่องดําที่กําหนดว่าคุณสามารถซื้อบ้านหรือรถยนต์ได้ แต่คุณไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน การเคลื่อนไหวนี้ทําให้อุตสาหกรรมสินเชื่อทั้งหมดมีความโปร่งใส หากผู้กู้สามารถเห็นคะแนนของพวกเขาพวกเขาสามารถเข้าใจได้ว่าทําไมพวกเขาถึงได้รับการเสนออัตราดอกเบี้ยเฉพาะและดําเนินการเพื่อเพิ่มมูลค่าเครดิตของพวกเขา ในปี 1999 ความเฟื่องฟูของดอทคอมถึงจุดสูงสุดและ E-Loan เผยแพร่สู่สาธารณะ เมื่อถึงจุดสูงสุด บริษัท มีมูลค่าประมาณ 1 พันล้านดอลลาร์ แต่ลาร์เซ่นไม่สนใจที่จะไล่ตามฟองสบู่ ในปี 2005 เขาขาย E-Loan ให้กับ Banco Popular ในราคา 300 ล้านดอลลาร์ E-Loan ประสบความสําเร็จเพราะทําให้กระบวนการที่ธนาคารจัดการด้วยตนเองเป็นไปโดยอัตโนมัติ แต่เราไม่ควรคิดใหม่ว่ากระบวนการเหล่านี้ทํางานอย่างไร? ในปี 2005 Larsen กําลังคิดถึงเป้าหมายต่อไปของเขานั่นคือธนาคารเอง เกิดอะไรขึ้นถ้าคนธรรมดาสามารถยืมเงินโดยตรงจากคนธรรมดาคนอื่น ๆ โดยปราศจากการแทรกแซงของธนาคาร? เขาร่วมก่อตั้ง Prosper Marketplace กับ John Witchell (John Witchel) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มการให้กู้ยืม P2P แห่งแรกในสหรัฐอเมริกา ปรัชญาคืออะไร? ผู้กู้สามารถโพสต์คําขอสินเชื่อโดยระบุว่าเขาต้องการเงินทําอะไรและอัตราดอกเบี้ยที่เขายินดีจ่าย นักลงทุนรายย่อยสามารถผ่านคําขอเหล่านี้และเลือกเงินกู้ที่จะระดมทุน ตลาดจะกําหนดอัตราดอกเบี้ยตามอุปสงค์และอุปทานจริงมากกว่าสูตรทึบแสงของธนาคาร แพลตฟอร์มนี้ทําให้ทั้งผู้ให้กู้และผู้ให้กู้มีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น ผู้ที่มีเครดิตดีจะได้รับผลตอบแทนสูงกว่าบัญชีออมทรัพย์ ผู้ที่มีเครดิตไม่สมบูรณ์จะได้รับเงินกู้ที่ธนาคารแบบดั้งเดิมจะไม่ให้ แต่ Prosper ต้องเผชิญกับปัญหาที่ E-Loan ไม่เคยพบ: ความไม่แน่นอนด้านกฎระเบียบ เมื่อมีการประกาศใช้กฎหมายหลักทรัพย์เมื่อหลายสิบปีก่อนไม่มีใครคิดว่าคนธรรมดาจะให้ยืมเงินกับคนแปลกหน้าทางออนไลน์ ในปี 2008 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ของสหรัฐอเมริกา (SEC) ตัดสินว่าสินเชื่อ P2P เป็นหลักทรัพย์ที่ต้องลงทะเบียนและเปิดเผย หลาย บริษัท อาจเลือกที่จะเผชิญหน้ากับหน่วยงานกํากับดูแลหรือมองหาช่องโหว่ ลาร์เซ่นเลือกเส้นทางอื่น เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ แต่ให้ความร่วมมือกับพวกเขา Prosper ได้ยื่นหนังสือชี้ชวนต่อสํานักงาน ก.ล.ต. และปรับรูปแบบธุรกิจให้เป็นไปตามกฎหมายหลักทรัพย์ สิ่งนี้ทําให้ บริษัท สามารถอยู่รอดจากความท้าทายด้านกฎระเบียบและเติบโตอย่างต่อเนื่อง เพราะไม่เพียงพอที่จะสร้างเทคโนโลยีที่ดีขึ้น คุณต้องช่วยให้หน่วยงานกํากับดูแลเข้าใจว่าเหตุใดจึงจําเป็นต้องมีกฎใหม่ ในปี 2012 Larsen ก้าวลงจากตําแหน่ง CEO ของ Prosper แต่ยังคงเป็นประธาน เขากําลังคิดเกี่ยวกับโครงการต่อไปของเขา P2P แสดงให้เขาเห็นว่าเทคโนโลยีสามารถแทนที่บทบาทตัวกลางของการเงินแบบดั้งเดิมได้ แต่ความทะเยอทะยานที่แท้จริงไม่ใช่การกู้ยืมในประเทศ มันเกี่ยวกับการชําระเงินระหว่างประเทศ การสร้างเครือข่ายคุณค่า แนวคิดสําหรับ Ripple (Ripple) เกิดจากการสังเกตง่ายๆ: การส่งเงินข้ามพรมแดนยังคงยากกว่าการส่งอีเมล การโอนเงินระหว่างประเทศใช้เวลาหลายวันมีราคาแพงและมักจะล้มเหลวโดยไม่ทราบสาเหตุ ในข้อมูลอาจเป็นมิลลิวินาที