Apa yang tersisa dari Musk yang ingin mewujudkan mimpi sebesar 1,5 triliun dolar?

Elon Musk için 2025 yılının kışında zaman sanki durdu gibi görünüyor. SpaceX’nin yeni iç aksiyon satışında şirket 800 milyar dolarlık değerine ulaştı. 2026 yılı IPO için hazırlanan şirket 30 milyar doların üzerinde fon toplamayı planlıyor. Musk’ın en büyük hayali — SpaceX değerini 1.5 trilyon dolara çıkarmak — şu anda orta vadeli hedeflere geçti ve gerçek zamanlı hale geldi.

Eğer bu gerçekleşirse, bu Saudi Aramco’nun 2019’daki rekor IPO’sunu geride bırakıp tarihin en büyük halka arzı olacak. Musk’a ise insanlık tarihindeki ilk trilyon dolarlık milyarder unvanı yakışacak.

Ancak bu çok sihirli anlar arasında, bir soru beliriyor: Bu devasa başarıya ulaşmak için hangi şiddetli mücadele yaşandı?

Kimse inanmadı, bir alanda kayboldu

23 yıl önce, o zamanlar SpaceX tıpkı Boeing ve Lockheed Martin devleri gözetiminde duran “pasif bir oyuncu” idi. Her an çökebilir bir kişi. Ama 2001’de 30 yaşındaki Musk farklı düşündü.

PayPal’dan nakit çıkıp, Silikon Vadisi’ndeki yatırımcı olmaktan vazgeçip, Rusya’ya gitti ve Dnepr roketini satın almak istedi. Sonuç — Rus tasarımcı yüzüne tükürdü. “Sen bu işi anlamayan çocuk,” dediler, ve Musk boş eller geri döndü.

Uçakta beraberindekiler umutsuzluğa kapıldı. Ama Musk bilgisayarda küçük sayılarla uğraşıyordu. Bir süre sonra, arkasını döndü ve ekrana gösterdi: “Hey, bence biz yapabiliriz.”

O yıl Çin yeni yeni astronotlar göndermişti ve uzay çalışmaları sadece devletlerin oyunu olarak görülüyordu.

Patlama, analiz, tekrar patlama

2002 yılında, Los Angeles kıyısındaki 75.000 metrekarelik eski bina SpaceX fabrikasına dönüştü. Musk buna 100 milyon dolar yatırdı. Ama uzay alanında bir konu dikkat çekti: Bir milyar dolar yoksa, başarıyı yakalayamazsın.

2006 — Falcon 1 fırlatma alanı. 25 saniye sonra, roket patladı. 2007 — İkinci fırlatma. Yine başarısız. 2008 — Üçüncü fırlatma. Birinci ve ikinci aşamalar çarpıştı. Mühendisler uykusuz kaldı, tedarikçiler nakit talep etti, gazeteler ve dergiler eleştirdi.

En korkutucu — paranın tükendiği an. Tesla iflasın eşiğindeydi, kişisel hayatı altüst olmuştu. Dördüncü deneme de başarısız olursa, şirket dağıtılacak, Musk ise ortada kalacaktı.

Ama o anlarda, kutsal evler çocukluk kahramanları Armstrong ve Cernan “Bu projeye şans yok” diyerek açıkça söylediler. Musk kamerada el salladı ve gözyaşlarını tuttu. Roket patladığında ağlamadı, ama kahramanlarının alay edilmesine o zaman ağladı.

Geri dönmesi gereken roket

2008 yılının 28 Eylül’ü. Falcon 1 fırlatıldı. Bu sefer patlamadı. 9 dakika sonra, parçalar başarıyla yoluna girdi.

“Başarı!” Kontrol odasında alkış ve sevinç, Musk’ın yanındaki kardeşi Kimbal ağladı. SpaceX, dünyada ilk özel uzay şirketi olarak roketi yörüngeye göndermişti.

22 Aralık’ta NASA Musk’a telefon etti. 1.6 milyar dolarlık sözleşme. Uluslararası uzay istasyonuna 12 sefer yük gönderimi. “NASA’yı seviyorum,” dedi Musk ve kendi parolasını "ilovenasa"ya çevirdi.

Ama gerçek dönüm noktası Musk’tan sonra gelen karar oldu: “Roketin yeniden kullanılması gerek.”

Uzmanlar: “Bu imkansız!” Musk: “Eğer uçak bir kez kullanılırsa atılırsa, kimse uzaklaşamaz. Eğer roket yeniden kullanılmazsa, uzay çalışmaları hep azınlıkta kalır.”

Bu ilk prensipler. 2015 yılının 21 Aralık’ında Falcon 9, 11 yapay uyduyla uçtu ve ilk aşama iticisi Florida’ya dikey iniş yaptı. Uzay sektörünün eski kuralları büyük bir devrim yarattı.

Uzay mühendisliğinden daha güçlü güç

Starship için Musk farklı bir karar verdi. Sektör “karbon fiber” diyor, ama Musk Excel’de hesap yaptı:

Karbon fiber: kilogram başına 135 dolar. Paslanmaz çelik: kilogram başına 3 dolar.

“Daha ağır olur,” dedi mühendisler. “Ama dayanma sıcaklığı!” diye cevap verdi Musk. “Çelik 1400 dereceye dayanır ve ısı yalıtımında çok iyi. Toplam ağırlık aynı, ama maliyet 40 kat daha ucuz.”

Bu yüzden Texas çölünde çadır kurup, su kulesi yapar gibi, SpaceX roketlerini kaynaklamaya başladı. Patlarsa — yeniden, tekrar, ve tekrar. Birinci prensip — bu SpaceX’in rekabet gücü.

Starlink — nakit akışını sağlayan makine

Ama bu değeri koruyan şey roket değil. Starlink.

Binlerce yapay uydu — dünyanın en büyük internet sağlayıcısı. Pizza kutusu büyüklüğünde alıcı cihaz, sinyal ne kadar savaşırsa savaşsın, Pasifik’in ortasından bile gelir.

2025 Temmuz ayı itibarıyla 7.65 milyon abone, 24.5 milyon gerçek kullanıcı.

Wall Street bunu sadece roket hızına değil, sürekli gelir sağlayan Starlink’e göre değerlendiriyor. 2025’te beklenen gelir 15 milyar dolar, 2026’da 22-24 milyar dolar. %80’i Starlink’den.

SpaceX şu anda sadece sözleşmeli tedarikçi değil, küresel telekom devi.

Kadınlar ve çocuklar

Starlink yörüngelerde para akarken, Musk yine düşündü: “Bu değeri artırmazsak, bunun da bir anlamı olur mu?”

2022’de Musk çalışanlara soğuk suyla söyledi: “IPO — acıya davet. Hisseler sadece başkalarını kandırır.” Ama şimdi fikri değişti.

Bunun sebebi — sermaye. Musk’a göre:

2 yıl içinde — ilk Starship ile Mars’a insansız iniş. 4 yıl içinde — insan izleri Mars’ın kırmızı toprağında. 20 yıl içinde — 1000 Starship ile Mars’ta kendi kendine yeten şehir.

Servet biriktirme amacı — insanlığı “çok gezegenli yaşam”a taşımak.

IPO ile 30 milyar dolar — Dünya nüfusundan alınan “yıldızlararası yol ücreti” olabilir.

Tarihî IPO’nun gerçek anlamı

SpaceX IPO — 1.5 trilyon dolarlık değer, bu sadece servet değil. Bu yenilik, yakıt, çelik ve oksijen anlamına gelir. Çadırda yapılan roketler, milyonlarca dolarlık başarılar, hayallerin yıkılması — hepsi Mars’a yolculukta vazgeçilmez.

Uzay sektörünün eski ustalarını bir daha hatırla, Musk’a karşı artık başka sözler söyleniyor. O hiçbir prensibe bağlı kalmadan, “imkansız”ı “gerekli” hale getirdi.

2026 yılındaki IPO — sadece para değil, ilk prensipler temelinde düşünmenin büyük bir pazara yükselişi. Tarih yazılıyor, biz henüz yaşamadık.